ब्रिटीश साम्राज्याचे तीन तुकडे होणार, नॉर्दर्न आयरलँड,स्कॉटलँड आणि वेल्सचा स्वांतत्र्यासाठी करार
जगभरात एकेकाळी आपल्या वसाहती निर्माण करुन तेथील जनतेची पिळवणूक करणाऱ्या ब्रिटीशांच्या साम्राज्याला आता सुरुंग लागणार आहे. तीन राज्यांनी स्वतंत्र होण्याचा निर्णय घेतला आहे.

एके काळी ब्रिटीश साम्राज्यात सूर्य मावळत नव्हता. परंतू आता युनायटेड किंगडमचे तीन प्रमुख राज्ये स्कॉटलँड, वेल्स आणि नॉर्दर्न आयरलँड यांनी स्वतंत्र होण्यासाठी एका ऐतिहासिक करारावर हस्ताक्षर केले आहे. या तीन देशांच्या नेत्यांनी वेस्टमिंस्टरच्या नियंत्रणातून स्वतंत्र होण्यासाठी एक सामुहिक करारावर सह्या केल्या आहेत. कार्डिफ शिखर संमेलनात स्कॉटिश फर्स्ट मिनिस्टर जॉन स्विनी, वेल्सचे रुन एप योरवेर्थ आणि नॉर्दर्न आयरलँडच्या मिशेल ओनील यांनी सामंजस्य करारावर सह्या केल्या आहेत.
या तीन नेत्यांनी म्हटले आहे की त्यांच्या जनतेला त्यांच्या भविष्याचा निर्णय घेण्याचा अधिकार आहे. वेल्समध्ये लेबर पार्टीच्या पराजयानंतर पहिल्यांदा तिन्ही संसदेत स्वातंत्र्य समर्थक ताकदी काबिज आहेत. जी आता युरोपिय संघात (EU)परतण्याचा मार्ग शोधत आहेत.
जॉन स्विनी, रुन एप योरवेर्थ आणि मिशेल ओ’नील यांचे हस्तांदोलन
MoU मध्ये म्हटले आहे की या बेटांवरील राजकीय वातावरण बदलत आहे. पहिल्यांदा असे झाले आहे की स्कॉटलँड, वेल्स आणि उत्तर आयरलँड मध्ये असे ‘फर्स्ट मिनिस्टर’ आहे जे युनायटेड किंगडममधून स्वातंत्र्यासाठी पूर्णपणे प्रतिबद्ध आहेत. जगभरात याला पाहात असलेल्या लोकांसाठी याहून स्वच्छ संकेत अजून कोणता असू शकत नाही. वेस्ट मिंस्टरची वेळ आता संपत आहेत.
आमच्या देशांना आत्मनिर्णयाचा अधिकार
स्कॉटलंडचे फर्स्ट मिनिस्टर जॉन स्विनी, वेल्सचे पहिले मंत्री रून ॲप इओरवर्थ आणि उत्तर आयर्लंडच्या पहिल्या मंत्री मिशेल ओ’नील यांनी कार्डिफमधील एका शिखर परिषदेदरम्यान सामंजस्य करारावर स्वाक्षरी केली. आयरिश विरोधी पक्षाच्या नेत्या आणि सिन फेनच्या अध्यक्षा मेरी लू मॅकडोनाल्ड या करारावर स्वाक्षरी करणाऱ्या चौथ्या नेत्या होत्या. सामंजस्य करारामध्ये म्हटले आहे, “आमच्या देशांना आत्मनिर्णयाचा अधिकार आहे. कोणत्याही वेस्टमिन्स्टर सरकारला लोकशाही रोखण्याचा किंवा आमचे लोक त्यांचे भविष्य स्वतः ठरवतील या तत्त्वाला कमी लेखण्याचा अधिकार नाही.”
मे महिन्यात झालेल्या सेनेड (वेल्श संसद) निवडणुकीत प्लेड सायमरूच्या विजयामुळे, १९९९ मध्ये विकेंद्रीकरण सुरू झाल्यापासून वेल्श सरकारवरील लेबर पक्षाचे सततचे नियंत्रण संपुष्टात आले. याचा अर्थ असा की, प्रथमच, यूकेच्या तिन्ही विकेंद्रित संसदांमधील सर्वात मोठे पक्ष स्वातंत्र्यवादी होते.