तब्बल 39 बायका, 94 मुलं, भारतातला असा माणूस जो राहतो 100 खोलींच्या घरात, वाचून तुम्हालाही वाटेल नवल!
मिझोराममधील बक्तावांग गावातील चाना कुटुंब जगातील सर्वात मोठ्या कुटुंबांपैकी एक मानले जाते. या कुटुंबात ४०, ५०, १०० किंवा १५० नव्हे, तर तब्बल २०० सदस्य होते. इतर कोणत्याही कुटुंबाप्रमाणे, ते फक्त आई-वडील आणि मुलांसोबत राहत नव्हते.

मिझोराममधील बक्तावांग गावातील चाना कुटुंब जगातील सर्वात मोठ्या कुटुंबांपैकी एक मानले जाते. या कुटुंबात ४०, ५०, १०० किंवा १५० नव्हे, तर तब्बल २०० सदस्य होते. इतर कोणत्याही कुटुंबाप्रमाणे, ते फक्त आई-वडील आणि मुलांसोबत राहत नव्हते. या कुटुंबात ३९ पत्नी, ९४ मुले, १४ सुना, ३३ नातवंडे आणि इतर अनेक सदस्य होते.
१९४२ मध्ये खुआंगतुआहा यांनी ‘लाल्पा कोहरान थार’ नावाच्या एका धार्मिक समुदायाची स्थापना केली. १९९७ मध्ये त्यांच्या वडिलांच्या मृत्यूनंतर, झिओना चाना हे समुदायाचे प्रमुख बनले आणि त्यांना ‘होतुपा’ (म्हणजे नेता) म्हणून ओळखले जाऊ लागले. त्यांच्या नेतृत्वाखाली कुटुंब आणि समुदाय या दोघांचीही झपाट्याने वाढ झाली. २०२१ मध्ये झिओना चाना यांचे निधन झाले, परंतु आजही हे कुटुंब एकसंध आहे आणि तेच नियम पाळते.
बक्तावांगच्या टेकड्यांमध्ये वसलेले ‘छुआन थार रन’ नावाचे चार मजली घर एखाद्या वसतिगृहासारखे किंवा छोट्या हॉटेलसारखे दिसते. या घरात अंदाजे १०० खोल्या आणि बाहेरून येणाऱ्या पाहुण्यांसाठी एक स्वतंत्र अतिथीगृह आहे. आज, हे घर मिझोराममधील सर्वात लोकप्रिय पर्यटन स्थळांपैकी एक आहे. एकाच कुटुंबासाठी एवढी मोठी वास्तू कशी बांधली गेली आणि आजही तिचा वापर कसा सुरू आहे, हे पाहून पर्यटक अनेकदा चकित होतात. विशेष म्हणजे, घरात एक ठरलेली व्यवस्था आहे. अहवालानुसार, वयस्कर पत्नी वरच्या मजल्यावर राहत असत, तर काही तरुण पत्नी खालच्या मजल्यावर राहत असत. घरातील जबाबदाऱ्यांची विभागणी अशी होती की, एवढी मोठी लोकसंख्या असूनही ही व्यवस्था अबाधित राहिली.
घरी १० पाहुणे आले की स्वयंपाकघराचा खर्च आणि श्रम दोन्ही वाढतात. पण अशा स्वयंपाकघराची कल्पना करा जिथे दररोज केवळ डझनभर नव्हे, तर शेकडो लोकांसाठी जेवण बनवले जाते. एका कुटुंबाला ४५ ते ९० किलो तांदूळ, सुमारे ४० किलो बटाटे, २५ किलो भाज्या आणि २० किलो डाळी लागतात. मांसाहारी जेवणासाठी ३० ते ३५ कोंबड्या लागतात. स्वयंपाक मोठ्या ॲल्युमिनियमच्या भांड्यांनी, मोठ्या चुलींनी आणि सांघिक प्रयत्नांनी केला जातो. सुना स्वयंपाक करतात, मुली साफसफाई आणि कपडे धुण्याचे काम सांभाळतात, तर पुरुष शेती, पशुपालन, सुतारकाम आणि छोटे उद्योग करतात.