4 मिनिट 40 सेकंदांचे ते रोमँटिक गाणे, 49 वर्षांनंतरही होतंय ट्रेंड; आजही लोक वारंवार ऐकतात
आजही 70च्या दशकातील गाणी खूप खास मानली जातात. त्या काळातील गाण्यांमध्ये साधेपणा आणि भावना दिसून येतात. त्या काळातील प्रेमगीतांचे सर्वात वैशिष्ट्य म्हणजे त्यांचा साधेपणा. या गाण्यांमध्ये प्रेम अगदी साध्या पद्धतीने चित्रित केले होते. आजही ही जुनी गाणी ऐकल्यावर जुन्या आठवणी ताज्या होतात. असेच एक गाणे, जे ४९ वर्षांपूर्वी प्रदर्शित झाले होते, ते आजही मनाला भिडते.
1977 मध्ये रिलीज झालेले गाणे ‘ले तो आए हो हमें सपनों के गांव में’ हे त्या काळचे एक अविस्मरणीय रोमँटिक गाणे होते. हे गाणे हेमलता यांनी आपल्या मधुर आवाजात गायले होते. या गाण्याचा प्रत्येक शब्द ऐकताक्षणी मनाला स्पर्श करतो. हे गाणे चित्रपट ‘दुल्हन वही जो पिया मन भाए’ मधील होते. याचे संगीत रवींद्र जैन यांनी दिले होते. गाण्याच्या सुरुवातीपासूनच स्वप्नांची दुनिया जाणवते, जिथे प्रेमाच्या कल्पना साकार होताना दिसतात.
प्रेक्षकांनी या गाण्याला तत्काळ आपलेसे केले आणि ते 70च्या दशकातील रोमँटिक गाण्यांच्या यादीत सामील झाले. आजही हे गाणे ऐकणारे लोक त्याला क्लासिक मानतात, कारण त्याची धून आणि भावना कधीही जुनी होत नाही. या गाण्याचे बोल रवींद्र जैन यांनीच लिहिले होते. प्रत्येक शब्द इतका मोकळा आणि मासूम होता की तो प्रेमाची निष्पापता व्यक्त करत होता. ‘सजना ओ सजना’ ही ओळ आजही लोकांच्या ओठांवर येते.
रिलीज झाल्याबरोबर हे गाणे खूप प्रसिद्ध झाले. हेमलता यांच्या आवाजाने तर याला वेगळेच जादू दिली. 70 च्या दशकात हे गाणे हिट ठरले आणि रेडिओवर वारंवार वाजत असे. आजही युट्यूब आणि जुन्या संगीत प्लॅटफॉर्म्सवर याचे लाखो व्ह्यूज आहेत, जे सिद्ध करतात की हे गाणे आजही खूप लोकप्रिय आहे. 70च्या रोमँटिक गाण्यांच्या यादीत आजही हे टॉप स्थानावर गणले जाते. अशा प्रकारे हे गाणे प्रेक्षकांच्या मनात घर करून राहिले आहे. रिलीज झाल्यानंतर हे संपूर्ण देशात खूप लोकप्रिय झाले.
या गाण्याने चित्रपटाच्या यशात मोठा वाटा उचलला. आजच्या काळातही जुन्या गाण्यांचा आनंद घेणारे लोक त्यांना आपल्या प्लेलिस्टमध्ये ठेवतात. आजही या गाण्याची लोकप्रियता ही गोष्ट सिद्ध करते की चांगले संगीत काळाच्या भिंती ओलांडून जाते. लाखो संगीतप्रेमी आजही हे गाणे आवडीने ऐकतात आणि त्यातून स्वप्नांच्या दुनियेत हरवून जातात.
चित्रपट ‘दुल्हन वही जो पिया मन भाए’ (१९७७) चे दिग्दर्शक लेख टंडन होते आणि हा चित्रपट राजश्री प्रॉडक्शन्सने बनवला होता. मुख्य भूमिकेत प्रेम किशन, रामेश्वरी आणि श्यामली होते. या कलाकारांच्या उत्कृष्ट अभिनयाने चित्रपटाला अविस्मरणीय बनवले. रिपोर्ट्सनुसार, चित्रपटाचा बजेट केवळ ९ लाख रुपये होता. तर जगभरात या चित्रपटाने ३.५ कोटी रुपयांची कमाई केली. १९७७ सालातील हा सातवा सर्वाधिक कमाई करणारा चित्रपट ठरला. गाण्याव्यतिरिक्त चित्रपटाची कथा देखील प्रेक्षकांना आकर्षित करायची आणि ही 70 च्या दशकातील स्मरणीय चित्रपटांपैकी एक मानली जाते.
