Savita Malpekar : डॉक्टरांनी माझ्या लेकीला मृत घोषित केलेलं अन्…सविता मालपेकर यांनी सांगितलेला भावुक प्रसंग
Savita Malpekar : सविता मालपेकर यांनी एका मुलाखतीत त्यांच्या आयुष्यातील कठीण काळाबद्दल सांगितलं आहे.
सविता मालपेकर यांनी आजवर अनेक गॆलल्या सिमनेमांमध्ये काम केलं आहे. पण, त्यांच्या वैयक्तिक आयुष्यात अनेक अडचणी आल्या. सविता यांची लेक मृत्यूच्या दाढेतून परतलेली. डॉक्टरांनी सविता यांच्या मुलीला मृत घोषित केलेलं. याबद्दल त्यांनी एका मुलाखतीत सांगितलं होतं. सविता मालपेकर म्हणाल्या की, ‘२००३च्या जून महिन्यात माझी मुलगी लंडनला शिकायला गेली होती. त्या वर्षी ऑक्टोबर महिन्यात मी स्वामींच्या मठात बसले होते. एकुलती एक मुलगी लंडनला असल्याने काळजी वाटायची. तेव्हा खूप काही मोठं घडणारे अशी हिंट मला स्वामींनी दिली.’
सविता मालपेकर यांनी सांगितला प्रसंग
‘१३ ऑक्टोबर २००३. आदल्या दिवशीच माझं मुलीबरोबर बोलणं झालं होतं. मला डबल टायफाइड झाला होता आणि शुगर असल्याने तिला काळजी वाटत होती. दुसऱ्या दिवशी मला लंडनहून मुलीच्या कॉलेजमधून फोन आला की केतकी कोमामध्ये गेलीय आणि व्हेंटिलेटरवर आहे. त्याच्याआधीच माझ्या सासूबाईंचं निधन झालेलं. पण, आम्ही तिला कळवलं नव्हतं. सासूबाईंच्या निधनामुळे सासरे पण गावी होते आणि त्यांना सोडायला माझे मिस्टर गेले होते. त्यामुळे घरात मी एकटीच होते. फोन आल्यानंतर मला काही कळतंच नव्हतं. माझी बहीण माझ्यासोबत होती. ती सगळ्यांना फोन करायचा प्रयत्न करत होते. डॉक्टरांनी माझ्या नवऱ्याला सांगितलं होतं की, तुमची मुलगी गेली आहे. आणि तुम्ही तिला घेऊन जा.’
‘मला काहीच सांगितलं नव्हतं. त्या दिवशी मी स्वामींच्या समोर जाऊन उभे राहिले. त्यांना म्हटलं की स्वामी माझं लेकरू मी तुमच्या ताब्यात दिलंय. तिला तारा, मारा जे काही करायचं ते तुम्ही करायचं. मी तुमच्यावर सगळं सोपवलेलं आहे. मी देव पाण्यात ठेवून जप करत होते. लंडनमधली काही ओळखीची माणसं तिथे जात होती. तिच्याबरोबर शिकत असलेले मित्र तिथे होते. माझ्या नवऱ्याने सांगितलं होतं की असं होणं शक्यच नाही. व्हेंटिलेटरवर आहे तर आपण बघू. आणि दहाव्या दिवशी लंडनहून फोन आला की केतकी कोमामधून बाहेर आली. तिला मॅनिनजिटीस झाला होता. ज्यामध्ये कोणीही वाचत नाही. तिथे समुद्राच्या बाजूला तिचं हॉस्टेल होतं. त्यामुळे बॅक्टेरियामुळे वगैरे तिला हे असं झालं होतं.’
‘ऑक्सिजन लेव्हल कमी होतेय हे तिला कळलं होतं. संध्याकाळी तिचे मित्रमैत्रिणी तिला बोलवायला गेले होते. तेव्हा तिनं त्यांना मला दिसत नाहीये, ऑक्सिजन लेव्हल कमी होतेय, अॅम्बुलन्स बोलवा, असं सांगितलं. तिने आल्यावर सांगितलं की, आई अॅम्ब्युलन्समध्ये बसल्यानंतर काय झालं ते मला माहीत नाही. डॉक्टरही हेच म्हणाले की, हा चमत्कार आहे. प्रत्येक वेळेला स्वामींनी मला दणका दिलेला आहे. पण, तुमचा त्यांच्यावर विश्वास असेल तर ते म्हणतात, अशक्य ही शक्य करतील स्वामी. त्यानंतर तिचा पाय थोडा अधू झाला होता. ती उडत चालायची. पण, तिला तिचं शिक्षण पूर्ण करायचंच होतं. हट्टाने तिकडे ती गेली. आणि महिन्याभरानंतर परत पहाटे असाच फोन आला की केतकीला अॅडमिट केलं आहे. तिला कमरेखालून चालताच येत नव्हतं. ती डॉक्टरांच्या समोर होती आणि खूप रडत होती. तिला व्हिलचेअरवरुन उठता येत नव्हतं. मणक्यात इंजेक्शन देत होते. त्यामुळे तिला खूप त्रास होत होता. मी तिला म्हटलं केतकी स्वामींचं नाव घे आणि जोरात दोन्ही पाय झटक आणि ती उठून उभी राहिली. असं सविता यांनी शेवटी सांगितलं. ‘लोकमत फिल्मी‘ला दिलेल्या मुलाखतीत सविता मालपेकर बोलत होत्या.
