माझ्यावरचं संकट आईने अंगावर घेतलं..; अशोक सराफ यांच्या आयुष्यातील मोठी खंत

‘मामला पोरींचा’ या चित्रपटाच्या मुहूर्तासाठी अशोक सराफ यांना कोल्हापूरला जायचं होतं. याच प्रवासादरम्यान 17 एप्रिल 1987 रोजी त्यांचा अपघात झाला होता. हा अपघात इतका मोठा होता की अशोक सराफ त्यांच्या गाडीच्या सीटसकट बाहेर फेकले गेले होते. पुण्यातल्या संचेतीमध्ये त्यांच्यावर बरेच दिवस उपचार सुरू होते. त्यावेळी चारुदत्त सरपोतदार आणि अजय सरपोतदार यांनी त्यांची खूप काळजी घेतली होती. कारण अशोक सराफ यांची आई त्यावेळी आजारी होती, म्हणून त्यांना मुलाच्या अपघाताविषयी काहीच सांगितलं नव्हतं. जवळपास दोन महिने अशोक सराफ रुग्णालयात होते. त्या काळातली एक नकोशी आठवण अशोक सराफ यांनी त्यांच्या ‘मी बहुरुपी’ या आत्मचरित्रात सांगितली आहे.

आई आजारी होती म्हणून त्यांना अशोक सराफ यांच्या अपघाताविषयी काहीच सांगितलेलं नव्हतं. अशोक कुठेय असं विचारल्यावर शूटिंग करतोय असं उत्तर त्यांना दिलं जायचं. 9 मे 1987 रोजी अशोक सराफ यांच्या आईने अखेरचा श्वास घेतला. तेव्हा अशोक सराफ पुण्यातच हॉस्पिटलमध्ये होते. त्यांना आईला भेटताही आलं नव्हतं. “तिच्या त्या शेवटच्या काळात मी तिच्याबरोबर असायला हवं होतं. तिलाही माझी आठवण येत असणार. मला बघावंसं वाटत असणार. शूटिंग असलं तरी अशोक भेटायलाही येत नाही म्हणजे काहीतरी बिघडलंय असं वाटलं असेल का तिला? तिला काही जाणवलं असावं का? मी हॉस्पिटलमध्ये होतो म्हणून नाहीतर आईचं जाणं मी कसं सहन करू शकलो असतो? माझ्यावरची आपत्ती आईनं आपल्या अंगावर घेतली असा माझा विश्वास आहे”, अशा शब्दांत त्यांनी या आत्मचरित्रात भावना व्यक्त केल्या.

गंभीर अपघातातून अशोक सराफ पूर्णपणे बरे होईपर्यंत ‘मामला पोरींचा’ या चित्रपटाचे निर्माते थांबले होते. 6 सप्टेंबर 1987 रोजी मुंबईच्या हॉटेलमध्ये या चित्रपटाचा मुहूर्त आयोजित करण्यात आला होता. त्यावेळी अशोक सराफ पुन्हा एकदा नव्या जोमानं कॅमेऱ्यासमोर उभे राहिले होते. त्यावेळी आयोजित केलेल्या पत्रकार परिषदेत त्यांच्या घशात आवंढा दाटून आला होता. डोळ्यांतून कुठल्याही क्षणी ओघळतील अशी त्यांची अवस्था झाली होती. अशोक सराफ यांची दुसरी इनिंग सुरू झाली होती. त्यांचा तो पुनर्जन्मच होता.