चपातीचं पीठ मळताना जादुई पदार्थ मिसळा, तव्यावरच कापसासारखी मऊ, टमटमीत फुगेल चपाती

चपाती हा भारतीय खाद्यसंस्कृतीचा एक अविभाज्य भाग आहे. पण कधीकधी, उत्तम प्रतीचे पीठ वापरूनही, कालांतराने चपात्या कडक होतात किंवा त्यांची चव आणि मऊपणा कमी होतो. जर तुमच्या बाबतीत असे होत असेल, तर पिठाच्या पद्धतीत एक छोटासा बदल केल्यास तुमच्या चपाती पूर्वीपेक्षा अधिक मऊ आणि स्वादिष्ट होऊ शकतात. पीठ मळण्यापूर्वी त्यात चिमूटभर साखर घालणे खूप फायदेशीर ठरू शकते. तुम्ही चवीनुसार थोडे मीठही घालू शकता. या थोड्याशा साखरेमुळे चपाती गोड होत नाही, उलट ती चांगलीच बनते. यामुळे चपात्या जास्त काळ मऊ राहतात आणि त्यांची चवही चांगली लागते. काही तज्ञ साध्या मिठाऐवजी काळे मीठ वापरण्याची शिफारस करतात. काळे मीठ पचनासाठी फायदेशीर मानले जाते आणि गॅस, अपचन आणि पोट फुगणे यांसारख्या समस्यांवरही ते उपयुक्त ठरू शकते.

पीठ मळण्याची पद्धतही महत्त्वाची 

फक्त साखर घालणे पुरेसे नाही; पीठ मळण्याची पद्धतही तितकीच महत्त्वाची आहे. नेहमी कोमट पाण्याने पीठ मळण्याचा प्रयत्न करा. यामुळे पीठ मऊ आणि गुळगुळीत होते. पाणी खूप जास्त किंवा खूप कमी नसावे. पीठ इतके मऊ असावे की बोटाने दाबल्यावर त्यावर बोटाचा हलका ठसा उमटेल, पण ते हाताला चिकटता कामा नये. पीठ मळल्यानंतर, ते लगेच लाटण्याऐवजी, झाकून किमान 20 ते 30 मिनिटे मुरू द्या. यासाठी स्वच्छ सुती कापड किंवा प्लेट वापरता येते. या काळात पीठ व्यवस्थित मुरते, ज्यामुळे पोळ्या लाटणे सोपे जाते आणि शिजल्यावर त्या अधिक मऊ लागतात.

पोळी लाटताना काय लक्षात ठेवावे?

पोळी लाटताना, तिची जाडी सर्व बाजूंनी समान राहील याची खात्री करा. पोळी खूप जाड किंवा खूप पातळ झाल्यास, ती व्यवस्थित फुगणार नाही आणि तिचा पोत चांगला लागणार नाही. तवा देखील पूर्णपणे गरम करून घ्यावा. थंड तव्यावर चपाती ठेवल्याने ती जास्त वेळ शिजते, ज्यामुळे ती कडक होण्याची शक्यता वाढते. चपाती तव्यावरून काढल्यानंतर, त्यावर हलकेच तूप लावा. यामुळे केवळ तिची चवच वाढत नाही, तर ती बराच काळ मऊही राहतो.