Hindumalkot Village Story: देशात असंही एक गाव! इथले लोक राहतात भारतात अन् शेती करतात थेट पाकिस्तानात
भारतात असेही एक गाव आहे जिथे लोक भारतात राहतात पण पाकिस्तानात शेती करतात. या गावातील अनेक कुटुंबे पाकिस्तानात स्थलांतरित झाली, आणि अनेकांनी भारतात परत येण्यासाठी आपली मालमत्ता आणि जमीन मागे सोडली. जाणून घ्या त्या गावाबद्दल.
प्रत्येक गावाची प्रत्येक भागाची एक वेगळी कथा असते, इतिहास असतो. पण तुम्हाला माहितेय का? भारतात असेही एक गाव आहे जिथे लोक भारतात राहतात पण पाकिस्तानात शेती करतात. या गावातील अनेक कुटुंबे पाकिस्तानात स्थलांतरित झाली, आणि अनेकांनी भारतात परत येण्यासाठी आपली मालमत्ता आणि जमीन मागे सोडली. आता, हे गाव समृद्धीचा एक नवीन अध्याय लिहित आहे. नेमकं कोणतं आहे ते गाव अन् कशी करतात ते पाकिस्तानात जाऊन शेती? जाणून घ्या..
घर भारतात, शेती करायला पाकिस्तानात!
या गावाचे नाव ‘हिंदुमलकोट’ आहे. हे गाव राजस्थानच्या श्री गंगानगर जिल्ह्यात आहे. ‘हिंदुमलकोट’ भारत-पाकिस्तान सीमेवर वसलेले आहे. काही रहिवाशांची जमीन सीमेपलीकडे आहे. विशेष परवानगीने, हे लोक शेती करण्यासाठी पाकिस्तानात स्थलांतर करतात. हिंदुमलकोट नावाचे एक रेल्वे स्टेशनही आहे. हे सुमारे 1970 मध्ये बांधलेले एक नवीन रेल्वे स्टेशन आहे. या रेल्वे स्टेशनपासून दोन ते तीन किलोमीटर अंतरावर जुने हिंदुमलकोट रेल्वे स्टेशन होते. हे स्वातंत्र्यापूर्वीचे रेल्वे स्टेशन आता पाडण्यात आले आहे. एकेकाळी या जुन्या स्टेशनवरून पाकिस्तान, काबूल आणि कंदाहारला रेल्वेगाड्या धावत असत.
काय आहे गावचा इतिहास?
हिंदूमलकोट रेल्वे स्टेशनवर एक फलक लावलेला आहे, ज्यावर गावाचा इतिहास सविस्तरपणे दिलेला आहे. या फलकानुसार, हिंदूमलकोट गाव पूर्वी ओडकी या नावाने ओळखले जात होते. ते बिकानेर संस्थानाचा भाग होते. १९६४ मध्ये, दिवाण हिंदूमलकोट आपल्या कर्मचाऱ्यांसह बिकानेर संस्थानाच्या सीमा निश्चित करण्यासाठी या भागात आले होते. तिथे मुक्कामी असताना ते आजारी पडले आणि त्यांचे निधन झाले. तत्कालीन बिकानेरचे महाराजा, गंगा सिंह यांनी दिवाणांच्या स्मरणार्थ गावाचे नाव ओडकीवरून बदलून हिंदूमलकोट असे ठेवले.
ओडकी हे बिकानेर संस्थानातील एक प्रमुख बाजारपेठ
विशेष म्हणजे, फाळणीपूर्वी ओडकी ही बिकानेर संस्थानातील एक प्रमुख बाजारपेठ होती. बहावलपूर, कराची, लाहोर, पेशावर, क्वेटा, काबूल आणि कंदाहार येथून व्यापारी येत असत. बिकानेर संस्थानाच्या काळात, या बाजाराला नगरपालिकेचा दर्जा होता. येथे हरभरा हा सर्वात मोठा व्यापारी होता. १९५९ मध्ये, या बाजाराला पंचायत दर्जा देण्यात आला, ज्यामुळे व्यापाऱ्यांना मोठा धक्का बसला.आज, या गावात किन्नो आणि कापूस ही मुख्य पिके घेतली जातात. येथील माती आणि हवामान किन्नोच्या पिकासाठी अत्यंत अनुकूल आहे. आता येथील लोक किन्नौच्या मोठ्या बागा लावतात. हे गाव समृद्धीचा एक नवीन अध्याय लिहित आहे.
