मटण करी, पाव, लिंबू आणि कांदे… सचिनने सांगितलेला आचरेकर सरांच्या घरातील किस्सा काय?

Sachin Tendulkar On Ramakant Achrekar memorial : सचिन तेंडुलकर, विनोद कांबळी, अजित आगरकर यांच्यासह अनेक क्रिकेटपटूंना घडणारे गुरु द्रोणाचार्य रमाकांत आचरेकर यांची आज जयंती. त्यांच्या जयंतीनिमित्त मुंबईतील दादर परिसरात छत्रपती शिवाजी महाराज पार्कात द्रोणाचार्य रमाकांत आचरेकर यांच्या स्मृती स्मारकाचं उद्घाटन करण्यात आलं. माजी क्रिकेटर सचिन तेंडुलकर आणि या स्मारकाचे सल्लागार मनसेप्रमुख राज ठाकरे यांच्या हस्ते हे स्मारकाचे अनावरण करण्यात आलं. यावेळी सचिन तेंडुलकरने रमाकांत आचरेकर यांच्या आठवणींना उजाळा दिला. तसेच एक किस्साही सांगितला.

“आचरेकर सर 70 आणि 80 च्या दशकात लेव्हल 1,2,3,4 कोचिंग करायचे. खेळाडूंना शिकवण्याची, किटचा आदर करण्याची त्यांची दृष्टी होती. मी अजूनही खेळाडूंना सांगतो की, तुम्ही फलंदाजीमुळे मैदानात उतरलात, त्याचा आदर करा. कृपया लक्षात ठेवा, तुमची क्रिकेट किट कधीही फेकू नका, जागेवर ठेवा, तुमची निराशा तुमच्या क्रिकेट किटवर काढू नका. माझ्या किटमुळे मी इथे बसलो आहे. भावी पिढीला मी नेहमी सरांचा संदेश देत राहीन”, असे सचिन तेंडुलकर यावेळी म्हणाला.

“…ते मला वडापाव घेण्यासाठी पैसे द्यायचे”

“सर डोळ्यांनी खूप काही सांगायचे. त्याच्या देहबोलीवरून आम्हांला कळायचे. त्याने मला कधीही “चांगले खेळले” असे सांगितले नाही. सरांनी ती संधी कधीच घेतली नाही. सामना संपल्यावर ते मला वडापाव घेण्यासाठी पैसे द्यायचे. यानंतर मग मला वाटायचे की मी काहीतरी चांगले केले असेल. अशी आपुलकी कायम होती. आम्ही त्यांच्या घरी जायचो. त्यांनी आणि सरांच्या बायकोने बोलावले होते. त्यांनी आमचा आवडता आहार मटण करी, पाव आणि लिंबू आणि कांदे असा बेत केला होता. आम्ही खायला लागायचो, विशाखा आम्हाला खायला यायची”, असा किस्सा सचिन तेंडुलकरने सांगितला.

“मी काही चांगलं केलं की ते कौतुक करायचे”

“सर म्हणायचे रोल करा आणि बॅटिंग करा. सेंटर विकेटवर सर म्हणायचे, तुम्हाला १० मिनिटे टिकून राहावे लागेल, जर संपूर्ण मैदानात कोणी चेंडू पकडला तर मी आऊट होईन. मी थकलो होतो तेव्हा तो म्हणायचा, २ फेऱ्या बाकी आहेत, अजून २ फेऱ्या खेळा आणि किट घालून २ फेऱ्या घ्या. सर कडक होते. पण जेव्हा मी काही चांगलं केलं की ते कौतुक करायचे. सरांकडे स्विस चाकू, गोंद, सॅन्ड पेपर, प्रथमोपचार, सामन्यानंतर सर म्हणायचे. चला मॅचचे प्रात्यक्षिक करूया. ज्याने चूक केली, त्याने सांकेतिक भाषेत लिहिले की, सामन्यात कोणी काय चूक केली. एकदा, फलंदाजी करताना, एक मित्र पतंग उडवत होता, तो उभा राहून पाहत असे आणि गुण टिपत असे. सर एक जनरल स्टोअर होते, सर्व काही त्यांच्याकडे असायचे, खूप काळजी घेणारे होते, डॉक्टरांपर्यंत पोहोचेपर्यंत ते परिस्थितीवर नियंत्रण ठेवायचे. तो अष्टपैलू खेळाडू होता”, असे सचिन तेंडुलकरने म्हटले.

“मीही त्याला अपवाद नव्हतो”

“अजित खेळायचा आणि मॅचेसमध्ये त्याचे निरीक्षण असायचे. त्याला आश्चर्य वाटायचे की सरांचे विद्यार्थी कधीच दडपणाखाली नसतात. तेव्हा त्याच्या लक्षात आले की, सरांचे बरेच सराव सामने होते आणि तो स्वभाव तयार झाला होता. मीही त्याला अपवाद नव्हतो. क्रिकेट नेहमीच सरांच्या हाताखाली चालत असे. सर नेट आणायला सांगायचे, जितूच्या वडिलांनी सरांना रूम दिली होती, क्लबच्या किटसाठी, त्यांनी मला ते वापरायला सांगितले, मी खेळायचो. त्याने आम्हाला गोष्टींची किंमत करायला शिकवले, आम्ही रोलिंग करायचो, पाणी शिंपडायचो, जाळी लावायचो, सराव करायचो, त्याने आम्हाला प्रशिक्षण दिले. बंध आणि समज, एक स्ट्रीट स्मार्ट खेळाडू, हे सर्व समजून घेणारा, विकेटला दिलेले पाणी, ते करताना आपला मेंदू ती माहिती शोषून घेतो”, असेही सचिन तेंडुलकर यावेळी म्हणाला.