Mohit Ulva: कोचचे ते शब्द अन् मोहितचा आत्मविश्वास… अखेरच्या चेंडूवर चौकार मारण्याआधी मनात काय होतं? मोहित उल्वाने सांगितली फायनलची इनसाइड स्टोरी

भारताने 19 वर्षांखालील आशिया कप 2026 जिंकला आहे. एका रोमांचक अंतिम सामन्यात, भारतीय 19 वर्षांखालील संघाने पाकिस्तानला शेवटच्या चेंडूवर एका गडी राखून पराभूत करत चषक पटकावला. प्रथम फलंदाजी करताना पाकिस्तानने ३३७ धावा केल्या. प्रत्युत्तरात भारताने अवघ्या 252 धावांत आठ गडी गमावले. मात्र मोहित उल्वा आणि मनाल चौहान यांनी भारतीय संघाला पुनरागमन करून दिले आणि शेवटच्या चेंडूवर विजयासाठी तीन धावांची गरज असताना मोहितने चौकार मारून भारताला विजेतेपद मिळवून दिले. यानंतर मोहित उल्वाने प्रतिक्रिया दिली आहे. पाकिस्तानविरुद्ध शेवटच्या चेंडूवर चौकार मारण्यामागची गोष्ट सांगितली आहे.

शेवटच्या षटकादरम्यान तुमच्या मनात काय चालले होते? असं विचारल्यावर मोहित उल्वा म्हणाला की, विशेष काही नाही. माझा स्वतःवर आणि देवावर विश्वास होता. तोपर्यंत माझा आशिया कप विशेष चांगला गेला नव्हता. मी एक गोलंदाज आहे हे मला माहीत होते, पण मी एक अष्टपैलू खेळाडू आहे यावरही माझा विश्वास होता. मात्र, स्वतःला सिद्ध करण्यासाठी मला अजून पुरेशा संधी मिळाल्या नव्हत्या. पण माझा नेहमीच विश्वास होता की मी हे करू शकेन. मला फक्त मनालच्या पाठिंब्याची गरज होती.

तो म्हणाला की, माझ्या आधी फलंदाजीला येऊन त्याने जी गती निर्माण केली आणि परिस्थिती तयार केली, ती अविश्वसनीय होती. मला फक्त मैदानात जाऊन कामगिरी करायची होती. मी फक्त त्या एका चेंडूची वाट पाहत होतो. मला माहीत होते की मी चौकार मारून सामना संपवू शकेन. माझा देवावर पूर्ण विश्वास होता. मला माहीत होते की तो माझा दिवस होता आणि मी सामना संपवणार होतो. माझा नेहमीच स्वतःवर विश्वास राहिला आहे. मी स्वतःला सांगत राहतो, मी हे करू शकतो, मी हे करेन, आणि मी शेवटपर्यंत हे पूर्ण करून दाखवेन.

मोहित उल्वाने सांगितले की, व्यंकटाबद्दल बोलायचे झाल्यास त्याने मला विशेषतः खूप आत्मविश्वास दिला. तो मला सतत सांगत होता, तू हे करू शकतोस. फक्त बाहेर जा आणि खेळ. तू हे पूर्ण करशील. आम्ही दोघे मिळून शेवटच्या चेंडूवर हे काम फत्ते करू शकतो, या त्याच्या विश्वासाने माझा स्वतःचा आत्मविश्वास अधिकच दृढ झाला. माझा विश्वास होता की, जर मी शेवटच्या चेंडूपर्यंत तिथे थांबलो, तर मी सामना पूर्ण करेन.

तो पुढे म्हणाला की, 10 वा क्रमांक माझ्यासाठी नेहमीच एक भाग्यवान क्रमांक राहिला आहे, कारण माझ्या बहुतेक धावा मी 10 व्या क्रमांकावर फलंदाजी करतानाच केल्या आहेत. त्यामुळे, मला वाटतं की हे असंच आहे. त्यांनी धावा केल्या होत्या, आम्हाला विश्वास होता की आम्हीसुद्धा त्या करू शकतो. आमच्या फलंदाजीवर आमचा विश्वास होता कारण आमची फलंदाजीची फळी मजबूत आहे. खेळपट्टी पाहून आम्हाला कळलं होतं की ती पूर्णपणे सपाट आहे. आम्हाला वाटलं की जर आमच्या हातात विकेट्स राहिल्या तर आम्ही हे काम पूर्ण करू शकतो.

मोहित उल्वा म्हणाला, लक्ष्याने डावाची सुंदर उभारणी केली आणि खूप छान खेळला. दुर्दैवाने, तो बाद झाला. नाहीतर, त्याने स्वतःच सामना संपवला असता. पण प्रत्येकाचा स्वतःवर विश्वास होता. आम्हा सर्वांना माहीत होतं की आम्ही हे करू शकतो आणि प्रशिक्षकांचाही आमच्यावर विश्वास होता. मी फलंदाजीला जाण्यापूर्वी सर स्वतः माझ्याकडे आले आणि म्हणाले, तू हे करू शकतोस. फक्त स्वतःवर विश्वास ठेव. म्हणून, मी तिथे गेलो आणि फक्त चेंडू बघत राहिलो आणि चेंडू मारत राहिलो. काय घडत होतं किंवा पुढे काय होऊ शकतं याचा मी विचार करत नव्हतो. मी कोणत्याही गोष्टीचा अतिविचार करत नव्हतो. मी फक्त चेंडूवर लक्ष ठेवून माझे फटके मारत होतो.