हत्येची तलफ, लेडी किलरकडून स्वत: च्या मुलासह तिघांची हत्या, पुढील कटासाठी घेतले दीड वर्ष, जाणून घ्या

हरियाणातील पानिपत येथील लेडी सायको किलरची कथा ही चित्रपटाच्या पटकथेपेक्षा कमी नाही. सायको किलर पूनमच्या कथेत प्रेम, विक्षिप्तपणा आणि क्रौर्य अशा गोष्टी आहेत ज्या ऐकल्यानंतर कोणाचेही हृदय थरथर कापेल. कथेतील सर्वात मोठा प्रश्न हा आहे की एक आई स्वत: च्या मुलाला कशी मारू शकते. पण पूनमच्या डोक्यावर मृत्यूचे भूत होते. चार मुलांची हत्या करताना तिने कोणतीही दया दाखवली नाही. पण पूनमच्या हसण्यामागची कहाणी अडीच वर्षांनंतर उघडकीस आली.

वास्तविक, ही कथा जानेवारी 2023 पासून सुरू होते. सर्व काही सामान्य होते. ती 11 जानेवारीची तारीख होती. यादरम्यान लेडी किलर पूनमची वहिनी पिंकी आपली सात वर्षांची मुलगी इशितासोबत माहेरी आली. 12 जानेवारी 2023 रोजी सोनीपतच्या गोहाना येथील भावड गावात अचानक गडबड झाली. लेडी किलर पूनमचा तीन वर्षांचा मुलगा आणि तिची वहिनी पिंकीची सात वर्षांची मुलगी रितिका यांचे मृतदेह घराबाहेर पाच फूट खोल साठवण टाकीत सापडले आहेत. मात्र, कुटुंबाला वाटते की हा एक अपघात आहे आणि तिचा हेतू कोणालाच कळत नाही. याचा परिणाम असा होतो की मुलांच्या या दुहेरी हत्येला कुटुंबीय अपघात मानतात आणि लेडी किलर पूनमच्या कृत्याबद्दल कोणालाही कळत नाही.

धक्कादायक बाब म्हणजे इशितासोबत सायको पूनमने आपल्या मुलाला टाकीत बुडवून ठार मारले. दोन खून केल्यानंतर पूनमला पुन्हा दीड वर्ष लागले आणि तिची हत्येची तलफ नष्ट झाली नाही. या काळात पूनम पुन्हा गरोदर होती, त्यामुळे तिने आपली हत्येची तलफ मिटवण्याच्या प्रक्रियेला ब्रेक लावला. त्यानंतर तिने आणखी एका मुलाला जन्म दिला, ज्याचे नाव तिच्या पहिल्या मुलाच्या नावावरून ठेवले गेले. महत्त्वाची गोष्ट म्हणजे पूनमने तिच्या लहरी दूर करण्यासाठी फक्त नातेवाइकांच्या मुलांची निवड केली.

लेडी किलरबद्दल मानसशास्त्रज्ञ काय म्हणतात

दिल्लीच्या प्रसिद्ध क्लिनिकल सायकोलॉजिस्ट या विषयावर म्हणतात की जे लोक अशा हत्या करतात त्यांना कशाचेही किंवा कशाचेही वेड असते. बऱ्याच वेळा असेही होते की विक्षिप्तपणामुळे त्यांच्या मनात एखादी गोष्ट इतकी खोलवर रुजते की नंतर त्यांना त्याचा हेवा वाटू लागतो किंवा निराश होऊ लागते. महत्त्वाची गोष्ट अशी आहे की अशा परिस्थिती अचानक उद्भवत नाहीत आणि हा विकार त्यांच्यात लहानपणापासूनच वाढतो. अशा पॅथॉलॉजीमध्ये औषधोपचार आणि समुपदेशनाची आवश्यकता असते, तथापि, हे खेदजनक आहे की समाजात मानसिक आजारांकडे लक्ष दिले जात नाही.