पती-पत्नी मधील वाद दूर करण्यासाठी प्रेमानंद महाराजांनी सांगतल्या विषेश गोष्टी

पती-पत्नीमधील नाते हे केवळ एकरूप होण्यासाठी एक नाव नाही, तर ते प्रेम, विश्वास आणि आदराचे खोल बंधन आहे. बर् याचदा असा विश्वास आहे की एक आदर्श पत्नी ती आहे जी नेहमी शांत असते आणि तिच्या पतीच्या प्रत्येक गोष्टीचे पालन करते. पण पावित्र्याचा हाच खरा अर्थ आहे का? राग आणि वादविवाद या नातेसंबंधाला कमकुवत करतात की त्यांना प्रेमाचा भाग मानले जाऊ शकते? वृंदावनचे प्रसिद्ध संत प्रेमानंद महाराज यांनी पती-पत्नीच्या नातेसंबंधात या भावनांचे महत्त्व विशद करून सांगितले आहे की, राग, वादविवाद आणि संताप हे देखील नात्याची खोली दर्शवितात. समर्पित स्त्रिया केवळ शांतपणे सहन करतात या सामान्य समजुतीला त्यांनी आव्हान दिले आहे.

भारतीय संस्कृतीत पतिव्रता स्त्रीला खूप उच्च स्थान देण्यात आले आहे, जे त्याग आणि समर्पणाचे मूर्त रूप मानले जाते. पण प्रेमानंद महाराजांच्या मते पती होणे म्हणजे केवळ आज्ञा पाळणे किंवा गप्प बसणे नव्हे. याचा खरा अर्थ असा आहे की मनाने, शब्दाने आणि कृतीने पतीशी प्रामाणिक असणे. जर स्त्रीचे हृदय, मन आणि भावना केवळ तिच्या पतीशी जोडल्या गेल्या असतील, तर ती प्रत्येक परिस्थितीत शुद्ध असते, जरी ती कधीकधी राग किंवा संताप व्यक्त करते.

हे एक खोल भावनिक कनेक्शन आहे जे केवळ देखाव्यावर आधारित नाही. ज्याप्रमाणे मूल आपल्या आईशी भांडते, पण त्याचे प्रेम कमी होत नाही, त्याचप्रमाणे पत्नीचा राग देखील तिच्या प्रेमाचा आणि विश्वासाचा एक भाग असू शकतो. हा राग या विश्वासातून येतो की नाते इतके मजबूत आहे की ते थोड्या युक्तिवादाने तुटणार नाही.

राग आणि वादविवाद, नातेसंबंध जिवंत करणारे घटक

प्रेमानंद महाराज सांगतात की, नातेसंबंधांमध्ये भांडणे होणे खूप सामान्य आहे. या मानवी भावना आहेत आणि त्यांना दडपून टाकणे म्हणजे वास्तवापासून दूर पळणे आहे. जर दोन व्यक्तींमध्ये गाढ प्रेम असेल, तर नाराजी तितकीच खरी असेल. ही लढाई देखील एक प्रकारचे प्रेम आहे.भांडणे होतात हे महत्त्वाचे नाही, तर भांडणानंतर समेट किती लवकर होतो आणि नातेसंबंध पूर्वीपेक्षा कसे मजबूत होतात हे महत्त्वाचे आहे. एकाला राग आला की दुसरा त्या चे मन वळवण्याचा प्रयत्न करतो. ‘आदर’ आणि ‘मन वळवण्याची’ ही प्रक्रिया नात्याला अधिक खोली देते. हे दर्शविते की ते दोघेही एकमेकांच्या भावनांची काळजी घेतात.

जेव्हा रागाने नाते तुटू शकत नाही

अनेकदा स्त्रियांच्या मनात असा प्रश्न येतो की, रागाच्या भरात उच्चारलेले चुकीचे शब्द त्यांच्या पावित्र्याबद्दल प्रश्न उपस्थित करतात का? प्रेमानंद महाराजांच्या मते असे मुळीच नाही. जर स्त्रीचे हृदय, मन आणि भावना केवळ तिच्या पतीशी जोडल्या गेल्या असतील, तर रागावलेले शब्द तिचे चारित्र्य किंवा समर्पण कमी करू शकत नाहीत.

जसा भक्त कधी देवाकडे तक्रार करतो, कधी त्याच्यावर क्रोध करतो, त्याचा अर्थ असा नाही की त्याच्या निष्ठेमध्ये काही कमतरता आहे. त्याचप्रमाणे, पत्नीचा राग देखील तिच्या निष्ठेतील कमी होणे नाही, तर नातेसंबंध चैतन्यशील आणि मजबूत असल्याचे लक्षण आहे.